Dwarsliggers: Enquête (copy)

Volgens de V VM-enquête begin maart staat ons netwerk van milieuprofessionals op een kruispunt van het bestaan. Onze werkwijze is financieel lastig houdbaar, wat onder andere tot uiting komt in de teruggang van acht naar nu zes issues van ons Tijdschrift Milieu per jaar. Hoe kunnen we het tij keren? Hoe willen we als organisatie verder en welke activiteiten horen daarbij? 

De huidige missie van de V VM is: kennisuitwisseling en kennisontwikkeling over milieuvraagstukken te bevorderen, en het versterken van het publieke debat hierover. Erg braaf; dat kan wel wat activistischer. Net als de naam die nu gehanteerd wordt: Netwerk van Milieuprofessionals. Niet erg aansprekend. Ik voel meer sympathie voor een naam als ‘Scientist Rebellion’, de zusterbeweging van Extinction Rebellion. Alleen is dat te veel Klimaat. Omdat wij milieubreed zijn, is de naam ‘Professionals voor het Milieu’ misschien beter. PvhM dan maar doen? Hè nee, dat klinkt als een politieke partij! Volgens mij is er niets mis met onze oorspronkelijke naam Vereniging Van Milieuprofessionals (VVM), met de nadruk op Van en niet Voor. 

Wat voor vereniging zouden we dan moeten zijn? Mijn zoon vroeg mij eens wat mijn drijfveer is om bij het ministerie van Milieu te werken. Voor mij is het belangrijk om een verschil te kunnen maken. Om te kunnen zeggen dat een bepaald resultaat niet zou zijn behaald zonder mijn inbreng. Zo’n houding zou ik ook wensen voor de VVM. Kennisuitwisseling en kennisontwikkeling over milieuvraagstukken is leuk en aardig, maar daar trekken we geen aandacht en nieuwe leden mee. Wel door krachtig stelling te nemen bij milieu-issues en toonaangevend te zijn in het publieke debat. Dat het beleid en de politiek zich rekenschap geeft van onze mening. Van zo’n VVM wil ik lid zijn.

Goed, een meer activistische VVM, hoe organiseer je dat? Zoals misschien bekend probeer ik via artikelen in Milieu het stikstof- en landbouwbeleid te laten kantelen naar grondgebonden veeteelt. Daar zijn heel veel goede argumenten voor. Wanneer ik lezingen geef – of het nu voor deskundigen is of geïnformeerde burgers – is praktisch iedereen vóór zo’n aanpak. Waarom krijg ik geen publieke steun van de ‘milieuprofessoren’? Het antwoord is simpel: ze zijn afhankelijk van het ministerie van LNV dat een andere weg is ingeslagen. We kunnen voor een resoluut en duidelijk geluid onze secties gebruiken, zodat de auteurs niet ‘exposed’ zijn. Een valkuil is ook dat, zeker wetenschappers, onderwerpen ‘platslaan’ door genuanceerd te zijn. In het verleden hebben we als V VM adviezen gegeven waarvan ik niet begreep wat daar nu bijzonder aan was. Soms begreep ik zelfs de boodschap niet.

Natuurlijk heb ik de VVM-enquête ingevuld, maar helaas, ik ben niet uitgenodigd voor een ‘diepte-interview’. Erg benieuwd wat we met de uitslag van de VVM-enquête gaan doen. Gaan we naar een VVM met meer profiel? Mijn mening is duidelijk. Maar ik ben dan ook van nature een (dwar) Sliggers.

P.S. Dit wil ik u niet onthouden. Via de VVM-nieuwsbrief konden we onlangs de ECO-stress-enquête invullen. Daarna kreeg ik dit te lezen: Ervaart u regelmatig, vaak of (bijna) elke dag stressklachten vanwege uw zorgen over milieuproblemen? Heeft dit een negatieve invloed op uw dagelijks leven? U ervaart dan wellicht klachten die passen bij een angststoornis. Wij raden u aan om hierover contact op te nemen met uw huisarts.